Adoptieprocedure

Adoptieprocedure door de jaren heen

In 1956 krijgt Nederland als een van de laatste landen in Europa een Adoptiewet. De wet is aanvankelijk bedoeld voor adoptie van in Nederland geboren ...

In 1956 krijgt Nederland als een van de laatste landen in Europa een Adoptiewet. De wet is aanvankelijk bedoeld voor adoptie van in Nederland geboren kinderen. In 1974 wordt de adoptiewet gewijzigd. Het wordt officieel mogelijk om kinderen uit niet-Europese landen te adopteren.  

1956-1974
Echtparen die een kind willen adopteren, moeten minstens vijf jaar met elkaar getrouwd zijn, het kind drie jaar verzorgd hebben (vanaf 1968 wordt dat een jaar), toestemming hebben van de biologische ouders, minimaal 18 jaar ouder en maximaal 50 jaar ouder zijn dan hun adoptiekind.
Om te kunnen adopteren moet men een verzoek indienen bij de rechtbank. De Raad voor de Kinderbescherming doet onderzoek naar de geschiktheid van het gezin. De Centrale Adoptieraad geeft advies over de adoptie aan de rechter.

1974 -1988
Mensen die een kind willen adopteren, moeten minimaal vijf jaar getrouwd zijn en een beginsteltoestemming hebben.  Het leeftijdsverschil met het kind mag niet meer dan 40 jaar bedragen. Ze konden een verzoek indienen bij het ministerie voor Justitie.

1989 - nu
In 1989 wordt de Wet Opneming Buitenlandse Pleegkinderen van kracht. Aspirant-adoptieouders worden verplicht om deel te nemen aan een voorlichtingscursus. De adoptieprocedure wordt verder geformaliseerd. De voorlichting en screening wordt gescheiden. Bemiddelende adoptiebureaus vallen onder toezicht van Justitie. In 1990 starten de eerste cursussen.

In Nederland mogen partners van hetzelfde geslacht samen kinderen adopteren. Sinds 1 januari 2009 geldt dit ook voor de adoptie van een kind uit het buitenland.

Meer informatie over de actuele adoptieprocedure is te vinden op op de website van Stichting Adoptievoorzieningen. 

6-6-2012
POLL
Vind je dat adoptie vaak te negatief wordt belicht?


ACTIVITEITEN